Nieuws

Nieuw afasiekoor in Afasiecentrum Flevopolder in Bussum

0

Op de locatie Bussum van Stichting Afasiecentrum Flevopolder, ’t Gooi e.o wordt een afasiekoor aangeboden namelijk Afasiekoor ’t Gooi. Het koor is ontstaan vanuit de behandelmethode SMTA (spraakmuziektherapie voor afasie). Het afasiekoor vormt een goede aanvulling op afasiebehandeling en is daarnaast geschikt voor een ieder die niet of niet vloeiend kan spreken.

 

Behandelmethode SMTA “zing het maar”

Deze combinatiebehandeling van logopedie en muziektherapie wordt al individueel aangeboden op deze locaties. Door een vaste melodie en ritme aan een woord of zin te koppelen worden woorden en/of zinnen ingeslepen. De zinnen zijn gebaseerd op dagelijkse uitingen die veel voorkomen (bijv. “goedendag” “mag ik drinken”)

 

Doelstelling afasiekoor

Het is een bekend feit dat mensen met afasie en/of een spraakapraxie die niet/nauwelijks of niet vloeiend kunnen spreken vaak wel kunnen zingen. Deelname aan het afasiekoor vormt een goede oefensituatie om aangeleerde SMTA zinnen in de praktijk te leren gebruiken. Door onder lotgenoten te zijn wordt veelal de drempel verlaagd om de stem weer sprekend en zingend te gebruiken. Dat geeft zelfvertrouwen!

“Geleerde oefenzinnen in de praktijk toepassen”

Voor wie

Het afasiekoor ‘t Gooi is er voor inwoners van de regio ’t Gooi, voor mensen met N.A.H (afasie en/of een spraakapraxie, dysartrie, ms) en niet intramuraal onder behandeling zijn. Het koor is niet geschikt voor deelnemers die geen fouteninzicht hebben, een storend groepsgedrag vertonen en/of geen affiniteit met muziek hebben.

“Muziek verbindt, óók zonder woorden”

Werkwijze

Het afasiekoor bestaat uit minimaal 6 en maximaal 12 personen en komt wekelijks samen onder leiding van een logopedist/afasietherapeut en neurologisch muziektherapeut. Het repertoire bestaat uit op-maat-gemaakt liedmateriaal dat zowel op muzikaal, op woordniveau, als op sociaal emotioneel niveau aansluit bij de behoefte van de cliënten. Uiteraard hebben deelnemers inspraak in de repertoirekeuze. Daarnaast worden dagelijkse uitingen geoefend vanuit de behandelmethode SMTA (spraakmuziektherapie voor afasie) en direct in de praktijk toegepast. Uiteraard is er ook ruim aandacht voor het uitwisselen van ervaringen.

 

Lokatie en tijden

Afasiecentrum Flevopolder, ‘t Gooi e.o., locatie Bussum
Jan ligthart Brinklaan 36a Bussum
Vrijdag 10.00-12.00

Aanmelding

Voor meer info en aanmelding kunt u contact opnemen met:

Danien ten Berge
Logopedist/klinisch linguïst specialisatie neurologie/smta therapeut
T 06 45 04 03 85
E afasiecentrum@logoflevo.nl

Inke Krudde 
smta/neurologisch muziektherapeut
T 06 10 91 89 27
E info@spraakmuziektherapie.nl

*Voor deelnemers kan een indicatie voor een dagdeel dagbesteding worden aangevraagd bij de gemeente

Afasiecentrum Flevopolder,
‘t Gooi e.o., locatie Bussum

Wie zingt is even Parkinson de baas

0

Zangtherapie tegen Parkinson

Neurowetenschapper Robert Harris: “Proefpersonen die improviseerden maakten prachtige muziek”

Parkinson tast het spraakvermogen aan. Maar dit probleem verdwijnt zodra patiënten zingen. Volgens neurowetenschapper Robert Harris kunnen patiënten beter leren spreken via zangvormen als rap.

De Volkskrant, Anouk Broersma  6 februari 2017.

Dat muziek een positief effect heeft op de motoriek van mensen met Parkinson, was al bekend. De hersenziekte kenmerkt zich door lichamelijke problemen als trillen en moeizamer lopen. ‘Maar als een parkinsonpatiënt naar muziek met een stevige beat luistert, verandert het hele bewegingspatroon’, vertelt bewegings- en neurowetenschapper Robert Harris. ‘Ik ontmoette een man die met muziek totaal anders liep, hij kon dansen, hij kon op één been staan. Normaal schuifelt hij door de kamer. Dat was echt ongelofelijk.’

Robert Harris

Geen verschillen tussen hun zang en die van gezonde proefpersonen
Het effect van zang op hun spraak was echter nog niet onderzocht, ontdekte Harris tot zijn verbazing. Als onderdeel van zijn promotieonderzoek nam hij de zang op van vijftien parkinsonpatiënten die nog relatief normaal functioneerden, maar bij wie de ziektesymptomen gemiddeld al wel zo’n zeven jaar merkbaar waren. De geluidsfragmenten vergeleek hij met die van vijftien gezonde generatiegenoten. Harris, naast onderzoeker ook conservatoriumdocent, promoveert vandaag aan de Rijksuniversiteit Groningen.

 

We vonden geen verschillen tussen hun zang en die van gezonde proef­per­so­nen, terwijl dat bij hun spraak wel het geval was.”

 

Uw verwachting was dat voor zingen hetzelfde geldt als voor bewegen?

‘De gedachte was inderdaad dat als muziek zo’n sterk effect heeft op motoriek, zang ook effect kan hebben. De spraak van parkinsonpatiënten is vaak monotoon, waardoor je het verschil tussen vraag en antwoord bijna niet hoort. Ze hebben dus melodische tekortkomingen in hun spraak. 

’Ik wilde niet alleen onderzoeken wat er gebeurt als ze bekende melodieën zingen, maar ook als ze improviseren. Ik gaf een voorzetje, bijvoorbeeld op ‘lalala’, en liet proefpersonen daarop eigen melodietjes improviseren. Dat was geweldig, ze maakten prachtige muziek. We vonden geen verschillen tussen hun zang en die van gezonde proefpersonen, terwijl dat bij hun spraak wel het geval was.’

Hoe vergeleek u dat?

‘Spraak lieten we onderzoeken door neurologen in het ziekenhuis, die naar geluidsopnames van zowel patiënten en gezonde proefpersonen door elkaar luisterden. Ze pikten 13 van de 15 patiënten eruit, puur op basis van hoe zij praten.

’De zangfragmenten hebben we gedigitaliseerd en met de computer geanalyseerd op onder meer toonhoogte, bereik en tempo.’

Waarom is zingen en dansen voor iemand met Parkinson gemakkelijker dan praten en bewegen?

‘Mensen met Parkinson hebben een tekort aan dopamine in de hersenen, waardoor hun bewegingen vertragen en verstijven, ook bij het spreken. De theorie is dat muziek de aangetaste hersengebieden omzeilt.’

 

De grens tussen zingen en spreken is vager dan we denken”

 

Kan zang ook gebruikt worden bij therapie van parkinsonpatiënten?

‘Een goede vraag. Ik ben geen therapeut, maar denk wel dat je zangvormen kunt gebruiken die tegen spreken aanliggen, zoals rap. De grens tussen zingen en spreken is vager dan we denken. Ik verwacht dat patiënten er baat bij hebben die grens op te zoeken en hun spraak een beetje te leren verleggen naar zang.’

U keek ook naar het brein van klassieke muzikanten die wel en niet kunnen improviseren. Wat was de belangrijkste bevinding daarin?

‘Dat improviserende musici tijdens het luisteren muziek in het brein al omzetten in beweging. Alle muzikanten die bladmuziek kunnen lezen doen dat als ze naar noten kijken, in hun hoofd liggen hun handen als het ware al op de piano. Dat zie je op scans doordat een gebied in de rechterhersenhelft actief wordt. Bij improviserende musici gebeurt dat al als ze naar muziek luisteren, zonder bladmuziek te zien, bij niet-improviserende muzikanten niet.

 

De klassieke mu­ziek­cul­tuur is gericht op noten lezen, terwijl je van im­pro­vi­sa­tie veel kunt leren”

 

U pleit voor meer improvisatie in muzieklessen?

‘Zeker. De klassieke muziekcultuur is gericht op noten lezen, terwijl je van improvisatie veel kunt leren. Het is als het leren van een taal. Frans leer je het vlotst door naar Frankrijk te gaan en met mensen te praten, niet alleen uit een boek. Datzelfde geldt voor improviseren. Zodra je met een instrument in aanraking komt, is het zaak dat je niet alleen instructies volgt van noten op papier, maar dat je ook muziek máákt.’

 

Zangtherapie tegen Parkinson

Ritmische Auditieve Stimulatie voor mensen met Parkinson en loopproblemen

0

Bij de ziekte van Parkinson kunnen er diverse beperkingen optreden in activiteiten die het dagelijks leven beïnvloeden. De meeste beperkingen treden op bij transfers, communicatie, eten, lopen en loopgerelateerde activiteiten. Voor dit artikel concentreren we ons op loopproblemen en hebben we naar een nieuwe behandelmethode gekeken, de Ritmische Auditieve Stimulatie (RAS) en onderzocht of RAS voor mensen met Parkinson blijvend meerwaarde biedt. Dit onderzoek vond plaats bij Parkinsondagbehandeling in een verpleeghuis.

Lees verder:

Onderzoek van de methode RAS (Ritmische Auditieve Stimulatie) voor mensen met Parkinson

Opnieuw leren spreken: muziek als opstap

0

Speech-Music Therapy for Aphasia als behandelmethode voor chronische globale afasie

Speech-Music Therapy for Aphasia (SMTA) is ontwikkeld om het spreken te bevorderen bij patiënten met afasie en spraakapraxie. Daarnaast is SMTA geschikt om überhaupt tot spraak te komen voor afasiepatiënten met globale afasie, die niet of nauwelijks kunnen spreken. De chronische fase wordt vastgesteld wanneer de afasie langer dan een half jaar duurt. Liggen hier nog wel mogelijkheden voor verbetering? Is één woord beter dan geen woord? In dit artikel de bevindingen van een zoektocht naar de optimale mogelijkheden van SMTA voor deze relatief grote doelgroep.

Lees verder:

SMTA (Spraakmuziektherapie voor Afasie) als behandelmethode voor chronische globale afasie

  • Laatste tweets: